Język migowy to język wizualno-przestrzenny posiadający własne, niezależne od polskiego języka polskiego, słownik i gramatykę. Jest naturalnym językiem, który, tak jak każdy inny język, służy do porozumiewania się, wyrażania emocji i myśli. Jest więc językiem, który pozwala na pełną komunikację. Mogą się nim posługiwać osoby niesłyszące, słyszące, także te z różnego stopnia niepełnosprawnością umysłową. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na zadane przez Panią/Pana pytanie. To, czy i w jakim okresie życia dziecko może nauczyć się porozumiewania przy pomocy języka migowego zależy od wielu indywidualnych czynników. Informacji na ten temat może udzielić nauczyciel języka migowego po zbadaniu dziecka. Fonogesty nie są samodzielnym językiem. Są to specjalne ruchy jednej ręki (prawej lub lewej), które towarzyszą głośnemu i wyraźnemu mówieniu. Są narzędziem, które pomaga osobie słyszącej mówić tak wyraźnie, aby dziecko słabo słyszące mogło nauczyć się dokładnie odróżniać wymawiane w sylabach głoski. Osoba słysząca, która mówi z fonogestami do niesłyszącego dziecka, sprawia, że dziecko może poznawać słowa i ich formy w zdaniach, ucząc się języka dźwiękowego (polskiego, na nie migowego).