Implant ślimakowy to tak zwana elektroniczna proteza zmysłu. Wszczepiana pozwala osobom głuchym i głęboko niedosłyszącym znowu słyszeć.Implant ślimakowy to zaawansowane urządzenie elektroniczne, wszczepiane podczas operacji chirurgicznej osobom z obustronną głuchotą lub obustronnym głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Implant ślimakowy pozwala na rehabilitację osoby z głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym. Pacjent zyskuje nie słuch fizjologiczny, ale słuch do niego jakościowo zbliżony. Całość systemu implantu ślimakowego składa się z dwóch części: wewnętrznej, wszczepianej pod skórę, umieszczanej w loży kostnej przygotowanej przez chirurga w zagłębieniu kości czaszki, oraz części zewnętrznej, przetwarzającej sygnały akustyczne w sygnały elektryczne, przekazywane dalej do części wewnętrznej. Elektroda części wewnętrznej umieszczona w ślimaku bezpośrednio pobudza nerw słuchowy, wywołując wrażenia słuchowe. Pierwsza w Polsce operacja wszczepienia implantu ślimakowego wykonana została 16 lipca 1992 r. w Klinice Otolaryngologii Akademii Medycznej w Warszawie przez profesora Henryka Skarżyńskiego. Implant ślimakowy jest wszczepiany od 30 lat na całym świec ie. Z badań wynika, że z implantem żyje ponad 180 000 osób. Ta liczba świadczy o skuteczności tej metody. W Polsce system implantów ślimakowych stosowany jest od prawie 20 lat, a łączna grupa użytkowników przekracza liczbę ponad 2000 osób.
Ważną kwestią jest rozróżnienie implantu ślimakowego od aparatu słuchowego w uchu wewnętrznym uniemożliwiające prawidłowe przetwarzanie dźwięków na impulsy elektroniczne, które przesyłane są do mózgu, nawet dźwięki bardzo wzmocnione przez aparat słuchowy. W takich sytuacjach posiadacze aparatów słuchowych nadal nic nie słyszą, jedyną szansą jest bezpośrednie pobudzenie ślimaka za pomocą implantu.
